Strona Parafii

Orędzie Ojca Świętego Franciszka na Światowy Dzień Misyjny 22.10.2017 r.

Drodzy Bracia i Siostry!

Również w tym roku Światowy Dzień Misyjny zwołuje nas wokół osoby Jezusa, „pierwszego i największego głosiciela Ewangelii” (PAWEŁ VI, adhort. ap. Evangelii nuntiandi, 7), który nieustannie posyła nas na przepowiadanie Ewangelii miłości Boga Ojca w mocy Duchach Świętego. Dzień ten zachęca nas do ponownego zastanowienia się nad misją w centrum wiary chrześcijańskiej. Kościół jest bowiem misyjny ze swej natury. Gdyby tak nie było, to nie byłby on Kościołem Chrystusa, ale stowarzyszeniem pośród wielu innych, które bardzo szybko wyczerpałoby swój cel i zanikło. Musimy zatem postawić sobie kilka pytań dotykających naszej chrześcijańskiej tożsamości i naszych obowiązków jako ludzi wierzących w świecie ogłupionym wieloma złudzeniami, zranionym wielkimi frustracjami i rozdartym wieloma bratobójczymi wojnami, które niesprawiedliwie uderzają zwłaszcza w niewinnych. Co jest podstawą misji? Co jest istotą misji? Jakie jest niezbędne nastawienie misji? Czytaj dalej „Orędzie Ojca Świętego Franciszka na Światowy Dzień Misyjny 22.10.2017 r.”

Wnętrze kościoła okiem obiektywu

Wnętrze naszego kościoła jest równie piękne, jak jego otoczenie – a może nawet piękniejsze. Ołtarze, obrazy, freski – to stanowi urok naszej świątyni.
(Autor zdjęć: Paweł Betleja)

Droga krzyżowa

Na stronie południowej Zakątka Matki Bożej, na pagórku, znajduje się znamienita Droga krzyżowa. Nie przeprowadza nas ona jedynie przez stacje Męki i śmierci Chrystusa, ale ukazuje męki narodu Polskiego, rodaków, którzy zginęli przez dyktatury i totalitaryzmy II wojny światowej i komunizmu.
(Autor zdjęć: Paweł Betleja)

Zakątek Matki Bożej

Za potokiem znajduje się przepiękny Zakątek Matki Bożej, zwany przez wielu „Parkiem Matki Bożej”. Jest to wyjątkowe miejsce do refleksji, modlitwy oraz do zwyczajnego spaceru wśród drzew, krzewów, kwiatów i śpiewu ptaków. Na terenie Zakątka znajduje się wiele ciekawych obiektów: kapliczek, banerów, postumentów i figur. Autorem i wykonawcą tryptyku w ołtarzu polowym jest Roman Stachura.
Znajduje się tutaj również miejsce ze źródełkiem, które w sposób cudowny wytrysnęło, a według fachowców woda nie miała prawa tam wybić!
(Autor zdjęć: Paweł Betleja)

Czytaj dalej „Zakątek Matki Bożej”

Kapliczki wokół kościoła

Na drzewach, stojące pod nimi, na postumentach, zadaszone i „pod chmurką” – takie są liczne kapliczki znajdujące się na terenie przykościelnym.
(Autor zdjęć: Paweł Betleja)

Matka Boża Różańcowa u szczytu Dróżek różańcowych

Matka Boża Brzemienna, patronka matek ciężarnych

Kościół okiem obiektywu

Kościół pw. św. Mikołaja w Połomi nie jest dużą świątynią, zawiera jednak w sobie ducha gotyku, a dzięki renowacji świeci swoim pierwotnym blaskiem. W niniejszej galerii chcemy przedstawić wygląd naszego kościoła parafialnego w różnych ujęciach. W niniejszej galerii prezentujemy również zdjęcia budynków przykościelnych.
(Autor zdjęć: Paweł Betleja)

Nabożeństwo fatimskie i wprowadzenie relikwii św. Floriana

7 października o godz. 18.00 rozpoczęło się ostatnie w tym roku Nabożeństwo fatimskie. Było ono ukoronowaniem jubileuszu 100-lecia objawień Matki Bożej w Fatimie. Uroczystościom przewodniczył wicekanclerz kurii rzeszowskiej – ks. dr Marek Story. Kiedy był u nas podczas majowego nabożeństwa fatimskiego, przyjmowaliśmy relikwie świętych pastuszków fatimskich – Franciszka i Hiacynty Marto. Teraz również nie zabrakło szczególnego akcentu. Dzięki staraniom Księdza kanclerza i Księdza Proboszcza prał. Artura Grzędy, mogliśmy wprowadzić do naszej parafii relikwie św. Floriana – żołnierza rzymskiego i męczennika z IV wieku. Relikwii tej klasy (ex ossibus – [łac. z kości]) znajduje się tylko 6 na świecie. Był więc to wieczór szczególnego świętowania także dla Strażaków z OSP Połomia, bo jak wiemy, św. Florian jest patronem straży pożarnej. Czytaj dalej „Nabożeństwo fatimskie i wprowadzenie relikwii św. Floriana”

Relikwie w naszej Parafii

Relikwie świętych [z Dyrektorium o pobożności ludowej i liturgii, Kongregacja ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów, 17.12.2001 r.]

236. Sobór Watykański II przypomina, że „zgodnie z tradycją Kościół oddaje cześć świętym oraz otacza szacunkiem ich autentyczne relikwie i wizerunki”. Wyrażenie „relikwie świętych” oznacza przede wszystkim ciało – lub jego znaczne części – tych, którzy dzięki heroicznej świętości życia, przebywając obecnie w ojczyźnie niebieskiej, byli na ziemi najwspanialszymi członkami Mistycznego Ciała Chrystusa i żywą świątynią Ducha Świętego (por. 1 Kor 3,16; 6,19; 2 Kor 6,16). Relikwiami są również przedmioty należące do świętych, jak sprzęty, ubrania i rękopisy, przedmioty otarte o ich ciała lub o ich groby, oleje, lniane płótna (brandea), a także czczone ich wizerunki.

237. Odnowiony Mszał rzymski potwierdza wartość relikwii, gdy mówi: „Należy zachować zwyczaj składania pod ołtarzem poświęconym relikwii świętych, chociażby nie byli męczennikami”. Relikwie umieszczone pod ołtarzem wskazują, że ofiara członków Ciała Chrystusa bierze swój początek i znaczenie z ofiary Głowy tego Ciała, a także są symbolicznym wyrazem łączności całego Kościoła w jedynej Ofierze Chrystusa, Kościoła powołanego do dawania świadectwa, nawet za cenę własnej krwi, wierności swojemu Oblubieńcowi i Panu.

Z tą formą kultyczną, wybitnie liturgiczną, łączą się liczne formy pobożności ludowej. Wierni bowiem kochają relikwie. Ale dobrze zorganizowane duszpasterstwo odnoszące się do czci relikwii powinno:

upewnić się o ich autentyczności; jeśli w tym względzie występuje wątpliwość, relikwie takie w sposób roztropny powinny być wyłączone z oddawania im czci;
zapobiegać przesadnemu dzieleniu relikwii, sprzeciwiającemu się godności ciała ludzkiego. Przepisy liturgiczne nakazują bowiem, aby relikwie były „takiej wielkości, by można było się upewnić, że są częściami ciał ludzkich”;
napominać wiernych, by nie ulegali manii kolekcjonowania relikwii; w przeszłości miało to czasem opłakane konsekwencje;
czuwać, aby unikano wszelkiego oszustwa i różnego rodzaju pokątnego handlu oraz wszelkich zabobonnych dewiacji.

Różne formy ludowej czci dla relikwii świętych, takie jak: ucałowanie relikwii, zdobienie ich światłami i kwiatami, udzielanie nimi błogosławieństwa, noszenie ich w procesji, nie wykluczając zwyczaju zanoszenia ich do chorych, by ich duchowo wesprzeć i umocnić ich błaganie o uzdrowienie, powinny być praktykowane z wielką godnością i wynikać z prawdziwej wiary. W każdym przypadku należy unikać wystawiania relikwii świętych na ołtarzu, bo jest on zarezerwowany dla Ciała i Krwi Króla męczenników.

♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦

Czytaj dalej „Relikwie w naszej Parafii”

Październik Pani Jagodnej

Dziś rozpoczynamy przepiękny maryjny miesiąc. Starajmy się sięgać codziennie po różaniec, który jest w centrum tych 31 dni.

Na tę okazję można raz jeszcze – w domu – spojrzeć na Matkę Bożą Jagodną:

Przypominamy, że nabożeństwa różańcowe w naszej parafii odprawiane są w dni powszednie po Mszy św. o godz. 17.00, a w niedziele o 15.00. Czytaj dalej „Październik Pani Jagodnej”

Ostatnie Nabożeństwo fatimskie i „Różaniec do granic”

Siódmy dzień października to wielkie święto Matki Bożej Różańcowej. Ustanowił je papież św. Pius V, aby upamiętnić zwycięstwo floty chrześcijańskiej nad wojskiem osmańskim sułtana Selima II Pijaka pod Lepanto, w roku 1571, które zostało wyproszone modlitwą różańcową. W tym roku dzień ten przypada w pierwszą sobotę miesiąca, kiedy w naszej parafii odbywają się nabożeństwa fatimskie. Czytaj dalej „Ostatnie Nabożeństwo fatimskie i „Różaniec do granic””