Relikwie św.Stanisława Papczyńskiego

W sobotę 4.08.2018 podczas Nabożeństwa Fatimskiego w Zakątku Matki Bożej, zostaną wprowadzone relikwie św. Stanisława Papczyńskiego-polskiego kapłana, zakonnika, kaznodzieja i założyciela Zgromadzenia Księży Marianów Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny.

Jan Papczyński urodził się 18 maja 1631 r. w Pedegrodzie w wielodzietnej rodzinie (miał brata Piotra i 6 sióstr).

Jan nie radził sobie początkowo dobrze w szkole i nie wyróżniał się niczym na tle rówieśników. W wieku po zdobyciu wykształcenia Jan opuścił rodzinny dom i przyjął habit w zakonie Pijarów gdzie 22 lipca 1656 złożył śluby zakonne i przyjął imię Stanisław. W marcu 1661 otrzymał święcenia kapłańskie które zapoczątkowały nowy rozdział w życiu świętego. Od tej pory św.Stanisław zajmował głównie się kaznodziejstwem i posługą w konfesjonale.

W 1670r. opuścił zakon Pijarów i zaczął starania o założenie nowego zakonu męskiego poświęconego czci Maryi Panny Niepokalanej

W dniu 24 października 1673r.  bp Jacek Święcicki zatwierdził istnienie młodej wspólnoty w Puszczy Korabiewskiej w oparciu o „Regułę życia” i swoje zalecenia powizytacyjne.

Następne lata św.Stanisław Św.Stanisław spędził na pozyskiwaniu aprobaty papieskiej dla nowo założonego bractwa (odbył w tej sprawie podróż do Rzymu)

w 1699r. Ojciec Święty Innocenty XII aktem „Exponi nobis nuper” ogłosił w 1699 r., że marianie otrzymują Regułę Dziesięciu Cnót Najświętszej Maryi Panny i przyłączeni zostają do zakonu franciszkanów reformatów.

Dnia 6 czerwca ojciec Papczyński na ręce nuncjusza apostolskiego złożył uroczyste śluby, a miesiąc później przyjął je od swoich współbraci. Święty Stanisław od Jezusa Maryi Papczyński zmarł 17 września 1701 r. w Górze Kalwarii już jako przełożony generalny zakonu marianów.

Św.Stanisław jest patronem dzieci nienarodzonych,rodziców pragnących potomstwa,oraz dzieci mających trudności w nauce.

Facebook

Relikwie w naszej Parafii

Nasza parafia szczyci się wsparciem i orędownictwem wielu Świętych oraz Błogosławionych, z kraju i ze świata, których relikwie znajdują się w kościele. Zawdzięczamy to przede wszystkim Proboszczowi Parafii – ks. prał. kan. Arturowi Grzędzie, który mając wielkie nabożeństwo do świętych stara się, aby opieki z nieba nie zabrakło w naszej wspólnocie. W niniejszym artykule chcemy przedstawić spis wszystkich relikwii znajdujących się w Parafii. Na dzień 8 lipca 2018 roku jest ich 36.

PS. Nie wszystkie relikwiarze są na załączonych zdjęciach.

Czytaj dalej Relikwie w naszej Parafii

Facebook

Tryptyk

Tryptyk otwarty
Tryptyk zamknięty

Istnieje podanie zanotowane w protokole powizytacyjnym w 1794 roku jakoby zachowany do dnia dzisiejszego odrestaurowany w 1953 roku gotycki tryptyk miał być ofiarowany dla Połomi jeszcze przez króla Władysława Jagiełłę. Prześliczny tryptyk, zwłaszcza jego środkowa część z niesłychanie wdzięczną postacią Matki Boskiej, nadobną świętą Katarzyną, a także świętym Mikołajem, patronem kościoła – musiał na piętnastowiecznych ludziach wywrzeć wielkie wrażenie – przecież i dziś wzbudza zachwyt, zbliża współczesnych do myśli kultury średniowiecza oraz wzbudza zadumę i fascynację nad żywotem i męczeństwem świętych. Do lat czterdziestych XVII wieku tryptyk zajmował swoje miejsce na ołtarzu głównym kościoła. Kiedy właściciel Połomi, Mikołaj Przystalowski sprawił do kościoła nowy barokowy ołtarz, stojący z resztą do dnia dzisiejszego, rozdzielił tryptyk, a jego środkową część wstawił jako główny obraz w środek ołtarza, natomiast oba skrzydła po bokach w specjalnych ramach. Wskutek tego odwrocie skrzydeł było dla zebranych w kościele niewidoczne. W takim stanie tryptyk dotrwał aż do 1953 roku, w którym został złączony i odrestaurowany.

Facebook

Ogólne informacje

Jednym z najstarszych zabytków w Połomi jest Kościół pw. Świętego Mikołaja. Ma on już ok. 440 lat. Stoi przy drodze krajowej nr 19 (E371). Dawniej gdzie teraz znajduje się kościół był cmentarz. Jest to kościół orientowany, co oznacza zwrócenie prezbiterium w kierunku wschodnim. Wymurowany z kamienia posiada trójbocznie zamknięte prezbiterium, do którego od północy przylega zakrystia, a od nawy od południa kruchta ze skarbcem. Nawę i prezbiterium pokrywają sufity z fasetą i żebrami gotyckimi. W zakrystii znajduje się sklepienie kolebkowe, a w kruchcie odcinkowe. Tęcz dzieląca prezbiterium od nawy jest zamknięta łukiem ostrym, dwustronnie profilowanym. Na belce tęczowej znajduje się krucyfiks z XVII wieku i napis: „Któryś za nas był ukrzyżowany, Jezu Chryste, zmiłuj się zad nami.” Kościół posiada pięć ostrołukowych portali: pierwszy- piętnastowieczny prowadzący z prezbiterium do zakrystii, drugi i trzeci pochodzą z XVI wieku, a są to portale: zewnętrzny i główny do zakrystii. Z 1614 roku są portale: czwarty i piąty, czwarty prowadzi z zewnątrz do kruchty a piąty z kruchty do skarbca. Nad głównym wejściem jest wprawiony fragment witrażu z herbem larysza. Dach pokryty jest blachą miedzianą- nad prezbiterium i nawą dwuspadowy. Na szczycie dachu znajduje się wieża na sygnaturkę. W ciągu ostatnich kilku lat kościół został odnowiony, groziło mu zawalenie.  Koło kościoła jest duży parking, plebania, wikarówka, dom parafialny, muzeum i staw. Za potokiem znajduje się Zakątek Matki Bożej, w którego skład wchodzą: dróżki Matki Bożej, ołtarz polowy, plac z ławeczkami dla uczestników Mszy św., Zakątek Pojednania, Domek Matki Bożej Jagodnej, cudowne źródełko Matki Bożej. Zakątek Matki Bożej objęty jest od strony południowej Drogą krzyżową w kształcie półkola wznoszącego się na pagórku. Między ostatnimi stacjami znajduje się wejście na Dróżki różańcowe oraz Dróżki Siedmiu Boleści NMP.

Facebook