Odpust ku czci Św.Mikołaja w Połomi 06.12.2018

6 grudnia będziemy obchodzić odpust ku czci Św.Mikołaja.     Tego dnia wprowadzone zostaną relikwie Św.Jadwigi Królowej Polski.              

Msze święte odbędą się o godzinach 8:00, 11:00 oraz 16:30.       Do spowiedzi będzie można przystąpić w godzinach od 9:00 do 12:00, oraz od 14:00 do 16:30.

Serdecznie zapraszamy do licznego udziału w nabożeństwach.

Facebook

Relikwie św. Stanisława Kostki

Jutro tj. 1 września o godzinie 19:00 w Zakątku Matki Bożej odbędzie się Nabożeństwo Fatimskie, podczas którego zostaną wprowadzone relikwie św.Stanisława Kostki-polskiego jezuity i patrona Polski.

Św.Stanisław urodził się w grudniu 1550r. w Rostkowie koło Przasnysza, był synem Jana Kostki- kasztelana zakroczymskiego i Małgorzaty z Kryskich, pochodzącej z Drobina. Stanisław był ich drugim dzieckiem. Miał starszego brata Pawła oraz dwoje (brata i siostrę) lub czworo (dwóch braci i dwie siostry) młodszego rodzeństwa. Ochrzczony został w kościele parafialnym w Przasnyszu. Do 14 roku życia uczyli go rodzice, a następnie jego nauczycielem był Jan Biliński (Bieliński).

W wieku 14 lat razem z bratem Pawłem został wysłany do szkoły jezuickiej w Wiedniu. W grudniu 1565r. ciężko zachorował i miał wówczas wizję, w której św.Barbara razem z dwoma aniołami przyniosła mu komunię świętą. Następnie widział jak Matka Boża z Dzieciątkiem Jezus pochyla się nad nim i składa mu w ramiona Dzieciątko. Rano następnego dnia obudził się całkowicie zdrowy.

Stanisław chciał wstąpić do zakonu Jezuitów, jednak jego rodzice nie chcieli wyrazić na to zgody , w wyniku czego postanowił on uciec w przebraniu z Wiednia. Jego brat Paweł wyruszył na jego poszukiwania, lecz ostatecznie nie udało mu się go odnaleźć. Stanisław dotarł tym czasem do Rzymu, gdzie został przyjęty do nowicjatu i w wieku 17 lat złożył śluby zakonne. 10 sierpnia 1568 zachorował na malarię i zmarł 5 dni później w Rzymie

Św. Stanisław Kostka jest patronem studentów oraz nowicjuszy i nowicjuszek, alumnów, polskiej młodzieży, a także Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży (KSM), jest on również jednym z głównych patronów Polski, zaś jego wspomnienie obchodzimy 18 września.

Facebook

Relikwie św.Stanisława Papczyńskiego

W sobotę 4.08.2018 podczas Nabożeństwa Fatimskiego w Zakątku Matki Bożej, zostaną wprowadzone relikwie św. Stanisława Papczyńskiego-polskiego kapłana, zakonnika, kaznodzieja i założyciela Zgromadzenia Księży Marianów Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny.

Jan Papczyński urodził się 18 maja 1631 r. w Pedegrodzie w wielodzietnej rodzinie (miał brata Piotra i 6 sióstr).

Jan nie radził sobie początkowo dobrze w szkole i nie wyróżniał się niczym na tle rówieśników. W wieku po zdobyciu wykształcenia Jan opuścił rodzinny dom i przyjął habit w zakonie Pijarów gdzie 22 lipca 1656 złożył śluby zakonne i przyjął imię Stanisław. W marcu 1661 otrzymał święcenia kapłańskie które zapoczątkowały nowy rozdział w życiu świętego. Od tej pory św.Stanisław zajmował głównie się kaznodziejstwem i posługą w konfesjonale.

W 1670r. opuścił zakon Pijarów i zaczął starania o założenie nowego zakonu męskiego poświęconego czci Maryi Panny Niepokalanej

W dniu 24 października 1673r.  bp Jacek Święcicki zatwierdził istnienie młodej wspólnoty w Puszczy Korabiewskiej w oparciu o „Regułę życia” i swoje zalecenia powizytacyjne.

Następne lata św.Stanisław Św.Stanisław spędził na pozyskiwaniu aprobaty papieskiej dla nowo założonego bractwa (odbył w tej sprawie podróż do Rzymu)

w 1699r. Ojciec Święty Innocenty XII aktem „Exponi nobis nuper” ogłosił w 1699 r., że marianie otrzymują Regułę Dziesięciu Cnót Najświętszej Maryi Panny i przyłączeni zostają do zakonu franciszkanów reformatów.

Dnia 6 czerwca ojciec Papczyński na ręce nuncjusza apostolskiego złożył uroczyste śluby, a miesiąc później przyjął je od swoich współbraci. Święty Stanisław od Jezusa Maryi Papczyński zmarł 17 września 1701 r. w Górze Kalwarii już jako przełożony generalny zakonu marianów.

Św.Stanisław jest patronem dzieci nienarodzonych,rodziców pragnących potomstwa,oraz dzieci mających trudności w nauce.

Facebook

Święto Malinowe 29 lipca 2018r. (stadion sportowy)

29 lipca 2018r. w naszej parafii odbędzie się Święto Malinowe pod patronatem honorowym Marszałka Województwa Podkarpackiego

W programie:

  • Godz. 14.00- Uroczysta polowa Msza św.
  • Przegląd najlepszych przysmaków malinowych
  • Degustacja smakołyków z wykorzystaniem malin
  • Prezentacja zespołów artystycznych z GOK Niebylec

Gościnnie zespół śpiewaczy ,,Budziwojce” oraz ZPiT ,,Zaborowiacy”

 

Facebook

Relikwie w naszej Parafii

Nasza parafia szczyci się wsparciem i orędownictwem wielu Świętych oraz Błogosławionych, z kraju i ze świata, których relikwie znajdują się w kościele. Zawdzięczamy to przede wszystkim Proboszczowi Parafii – ks. prał. kan. Arturowi Grzędzie, który mając wielkie nabożeństwo do świętych stara się, aby opieki z nieba nie zabrakło w naszej wspólnocie. W niniejszym artykule chcemy przedstawić spis wszystkich relikwii znajdujących się w Parafii. Na dzień 8 lipca 2018 roku jest ich 36.

PS. Nie wszystkie relikwiarze są na załączonych zdjęciach.

Czytaj dalej Relikwie w naszej Parafii

Facebook

Muzeum

Na pomysł utworzenia w Połomi muzeum wpadł proboszcz parafii, ksiądz prałat kan. Artur Grzęda. – Nie lubię nowoczesności – mówi ks. Artur Grzęda. – Pasjonuje mnie to, co stare, co ma swoją historię. Stąd pomysł małego muzeum, które dokumentowałoby życie Połomi i jej mieszkańców. Na siedzibę przyszłego muzeum  upatrzył sobie przykościelny budynek nazywany przez połomian „Gajówką”. W starym budynku kilkadziesiąt lat wcześniej mieściła się poczta, a potem sala katechetyczna, w której dzieci uczyły się religii. Od początku lat 90 budynek stał się niezauważalny. Do pomocy urządzania małego muzeum szybko dołączyła grupa mieszkańców: Lucyna i Władysław Podolscy, Genowefa Śnieżek, Maria Musiał, Eugeniusz Fus i Grzegorz Bosek. „Gajówkę” trzeba było gruntownie odremontować, bo ściany i podłogi były w nie najlepszym stanie. Na początku twórcy muzeum sami gromadzili eksponaty. Jednak okazało się, że jest ich za mało na cztery pomieszczenia. We wrześniu 2005 roku ksiądz poprosił mieszkańców o przeglądnięcie strychów i przekazanie do muzeum najstarszych eksponatów. Poszukiwane były szczególnie: stare zdjęcia, zbiory książek, świadectwa szkolne, starodawne zegary, lampy naftowe, naczynie codziennego użytku. Warunek tylko jeden: nie mogły mięć mniej niż 50 lat. Miejscowość Połomia ma kilkusetletnią historię, więc z zebraniem ciekawych eksponatów nie było problemów. Mieszkańcy znieśli do muzeum kilkadziesiąt staroci. Potem trzeba było je wyczyścić, sklasyfikować i opisać.

Facebook

Legenda powstania kościoła

Na prawym brzegu Gwoźniczanki naprzeciw dzisiejszego kościoła miano zbudować kościół dla obrazu świętego Mikołaja, który został ofiarowany dla wsi Połomia przez króla Władysława. Zaczęto już zwozić kamienie na wozach, ale obraz pewnej nocy własna mocą przeniósł się na drugi brzeg tam gdzie dziś stoi kościół. Ten stoi na górce, ale wówczas na tym miejscu były bagna i moczary porośnięte wikliną. O świcie ludzie znalazłszy obraz przenieśli go z powrotem na miejsce, lecz nazajutrz znów znalazł się na moczarach. Nagle zdziwieni ludzie zobaczyli jak kamienie niedawno zniesione, położone na ziemi zaczęły same się narzucać na wozy, a woły nie kierowane zawoziły je na miejsce, gdzie przenosił się obraz.
Wreszcie zdarzył się wypadek, który przekonał ludzi, że św. Mikołaj chce mieć wybudowany kościół na wybranym przez siebie miejscu, chłop orzący pole wyorał garnek pełen złota, które przeznaczył na budowę kościoła.

Facebook

Tryptyk

Tryptyk otwarty
Tryptyk zamknięty

Istnieje podanie zanotowane w protokole powizytacyjnym w 1794 roku jakoby zachowany do dnia dzisiejszego odrestaurowany w 1953 roku gotycki tryptyk miał być ofiarowany dla Połomi jeszcze przez króla Władysława Jagiełłę. Prześliczny tryptyk, zwłaszcza jego środkowa część z niesłychanie wdzięczną postacią Matki Boskiej, nadobną świętą Katarzyną, a także świętym Mikołajem, patronem kościoła – musiał na piętnastowiecznych ludziach wywrzeć wielkie wrażenie – przecież i dziś wzbudza zachwyt, zbliża współczesnych do myśli kultury średniowiecza oraz wzbudza zadumę i fascynację nad żywotem i męczeństwem świętych. Do lat czterdziestych XVII wieku tryptyk zajmował swoje miejsce na ołtarzu głównym kościoła. Kiedy właściciel Połomi, Mikołaj Przystalowski sprawił do kościoła nowy barokowy ołtarz, stojący z resztą do dnia dzisiejszego, rozdzielił tryptyk, a jego środkową część wstawił jako główny obraz w środek ołtarza, natomiast oba skrzydła po bokach w specjalnych ramach. Wskutek tego odwrocie skrzydeł było dla zebranych w kościele niewidoczne. W takim stanie tryptyk dotrwał aż do 1953 roku, w którym został złączony i odrestaurowany.

Facebook

Księża

Duszpasterze naszej parafii. Spis od 1780 roku.

Proboszczowie:
1789r. Skarbek Maksymilian
1801r. Łysikiewicz Jan
1812r. Korzysz B.
1822r. Maciejowski Leopold
1843r. Madejski Walenty
1848r. Lechowicz Michał
1849r. Kobielski Franciszek
1852r. Machonik Wincenty
1897r. Ziemba Franciszek
1917r. Wojnar Józef
1957r. Gąsior Jan
1971r. Kordas Jan
2002r. Grzęda Artur Czytaj dalej Księża

Facebook

Na przełomie lat

Zmiany za czasów ks. prob. Franciszka Ziemby. 1898-1920
Budowa kruchty. Prawdopodobnie w tym czasie przebito przejście do nawy. Przebudowano zakrystię przebijając drzwi bezpośrednio na cmentarz. Dotąd niewątpliwie ze względów bezpieczeństwa do zakrystii było tylko jedno wejście z prezbiterium. Kościół w miejsce gontów pokryto dachówką ceramiczną. Ogrodzono kościół kamiennym murkiem z żelaznymi sztachetami. Przed frontem kościoła postawiono kamienną, neogotycką dzwonnicę z wnękami na trzy dzwony.

Zmiany za czasów ks. prob. Józefa Wojnara 1928
W miejsce dachówki kościół zostaje pokryty blachą. Przebudowano chór, który został podparty kamiennymi filarami, pozostałymi po zburzonym dworze. Do filarów dorobiono wtedy ozdobne kapitole. Na chór zrobiono kręte betonowe schody, które zastąpiły drewniane, wyrąbane w jednolitym pniu drzewa dębowego.

Zmiany za czasów ks. prob. Jana Gąsiora 1953-1960
Wybudowane kamienne schody od drogi obwodowej na cmentarz kościelny przez bramę dzwonniczą, wykonano z kamienia wyłupanego w skale Władysława Pięciaka przez kamieniarza Stanisława Żelichowskiego. Usunięto stare zniszczone drewniane balaski dając tiulowe na podstawie marmurowej i z marmurową płytą na wierzchu. Przeprowadzono elektryfikację i radiofonizację kościoła. Na ostatnią warstwę tynku z malowidłem ściennym nałożono nową warstwę, którą pokryto nową polichromią, wykonaną przez artystów malarzy: Zofię Sławowiak i Irenę Gawron z Krakowa. Odnowiono stację drogi krzyżowej pochodzącą z IX wieku. Odświeżono gotycki portal w prezbiterium. Wykonano nowe ławki z drewna dębowego. Drogę objazdową na około kościoła pokryto twardą nawierzchnią. Blaszane pokrycie dachu pomalowano zieloną farbą.

Facebook